ایمپلنت های دندانی ساختارهای مصنوعی هستند که جراح دندان در استخوان فک فرد قرار می دهد.کامپوزیت در رشت اگر فردی یک یا چند دندان خود را از دست داده باشد، به ایمپلنت نیاز پیدا می کند. این ساختار مصنوعی فلزی که به شکل استوانه است به عنوان ریشه دندان عمل می کند. بعد از آنکه ایمپلنت در فک جوش خورد دندان مصنوعی را روی آن قرار می دهند.
لطفا دستورالعمل های زیر را رعایت کنید. در صورت مشاهده علائم غیر عادی با پزشک خود تماس بگیرید. به یاد داشته باشید که اگر عمل شما با آرام بخشی IV تکمیل شده باشد، پس از جراحی تحت تأثیر دارو هستید. بنابراین، در ۲۴ ساعت آینده رانندگی نکنید، مشروبات الکلی ننوشید، اسناد قانونی را امضا نکنید و تصمیمات مهم اتخاذ نکنید.
نکته مهم: شستشو ممکن است لخته خون را از بین ببرد و روند طبیعی بهبودی را مختل کند.
قرار دادن یک بسته یخ روی صورت برای کمک به کنترل تورم و کبودی مفید خواهد بود. این کار باید حداقل ۴۸ ساعت ادامه داده شود. اگر تورم شدید یا تب بالای ۳۸ درجه داشتید با مطب تماس بگیرید. کبودی یا تورم صورت شما به مدت ۲ تا ۳ هفته پس از جراحی طبیعی است و خود به خود از بین می رود.
کمی ناراحتی پس از جراحی دهان طبیعی است. دستورالعمل های دارویی خاص در زمان ترخیص به شما داده خواهد شد. لطفاً دارو را طبق دستور مصرف کنید. اغلب مصرف دارو بعد از غذا خوردن برای جلوگیری از حالت تهوع مفید است. هنگام استفاده از داروهای ضد درد رانندگی نکنید. مصرف دارو را تا ۲ روز ادامه دهید تا دردی احساس نکنید. اگر با گذشت چند روز درد کمتر نشد باید با جراح دندانپزشک خود تماس بگیرید.
به مدت ۱۰ روز سیگار نکشید و تا ۴۸ ساعت بعد از جراحی دهان الکل مصرف نکنید. این ممکن است باعث اختلال در تشکیل لخته خون سالم شود و احتمال عوارضی مانند بهبود طولانی مدت، پارگی زخم و عفونت های بعد از عمل را افزایش دهد.
تا ۲۴ ساعت اول هرگز از مایعات داغ یا گرم مانند چای استفاده نکنید. مایعات خنک برای شروع بهتر است. از مکیدن مایعات با نی خودداری کنید. هنگامی که بی حسی شروع به از بین رفتن کرد، رژیم غذایی نرم را می توانید شروع کنید. اما از جویدن با ناحیه جراحی پرهیز کنید. بعد از جراحی می توانید خوراکی بخورید اما رژیم غذایی نرم به مدت ۴ هفته توصیه می شود. یک رژیم غذایی خنک مانند اسموتی ها برای روز اول بهترین گزینه است.
ممکن است نواحی سخت و تیز را در محل جراحی احساس کنید. آنها را به حال خود رها کنید و هرگز آنها را نکنید و زبان نزنید. در معاینه پس از ایمپلنت این مسئله را به دکتر اطلاع دهید.
حالت تهوع یک عارضه جانبی طبیعی داروهای مسکن است. اگر حالت تهوع یا استفراغ شدید دارید، ممکن است لازم باشد داروهای مسکن را قطع کنید یا داروی ضد تهوع مصرف کنید.
استراحت کنید. فعالیت بدنی شدید را در ۳ تا ۴ روز اول پس از جراحی محدود کنید. پس از ۴ روز، می توانید فعالیت بدنی را تا اندازه ای که قابل تحمل باشد و به شما فشار وارد نکند از سر بگیرید، مگر اینکه دستور دیگری از سوی دندانپزشک دریافت کرده باشید.
توجه: اگر اباتمنت روی ایمپلنت قرار داده شده باشد، ممکن است شل شود، زیرا طراحی دقیقی ندارد. وحشت نکنید، ایمپلنت شما شل نشده است. کافی است با دندانپزشک تماس بگیرید. در صورت لزوم جراح آن را دوباره سفت خواهد کرد.
بعد از کاشت ایمپلنت باید مراحل زیر را به ترتیب انجام دهید.
لطفا دستورالعمل های زیر را دنبال کنید. در صورت مشاهده علائم غیر عادی با پزشک خود تماس بگیرید. ایمپلنت یک جسم خارجی است و دندان واقعی نیست. ایمپلنت ها سیستم های دندانپزشکی جایگزین دندان هستند که برای اطمینان از موفقیت و بقای طولانی مدت نیاز به نگهداری و مراقبت مداوم و سختگیرانه دارند.
بافت نرم اطراف ایمپلنت، تاج و پروتز باید کاملا حفظ و نگهداری شوند. بافت نرم مانند دروازه بان است که از نفوذ غذا، باکتری ها و یا آسیب رساندن به ایمپلنت در استخوان جلوگیری می کند. بافت نرم اگر سالم بماند به جلوگیری از عفونت های مزمن و مشکلات پروتز ایمپلنت کمک می کند. ایمپلنت های دندانی سرمایه ای برای سلامتی و آینده شما هستند.
بهداشت ضعیف دهان و عادات بد غذایی مانند استفاده از محصولات تنباکو و دندان قروچه می تواند منجر به شکست ایمپلنت و پروتز شود. رعایت بهداشت دهان و دندان ضروری است. مسواک برقی که با باتری کار می کند، برای حفظ بافت نرم و رعایت بهداشت دهان و دندان لازم است. نخ دندان کشیدن اطراف ایمپلنت باید روزانه انجام شود. پس از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن از نخ دندان آبی با سر مسواک بین دندانی استفاده کنید (از ۵۰٪ لیسترین مخلوط با ۵۰٪ آب در مخزن ذخیره استفاده کنید) تا نواحی اطراف و بین همه دندان ها تمیز شوند. مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و شستشو دهان با واتر جت یا نخ دندان آبی باید حداقل دو بار در روز، هر صبح و شب انجام شود تا از تجمع پلاک، باکتری یا جرم در اطراف ایمپلنت یا ترمیم اطمینان حاصل شود. از تنظیم بالاتر از شماره ۶ روی نخ دندان آبی استفاده نکنید. برای تنظیمات از تنظیم ۱ شروع کنید و تا سطح ۶ در هفته یک درجه یک درجه بالا بروید.
علاوه بر این، انجام یک شستشوی کامل با یک شستشوی دهنده بدون الکل (مثلاً لیسترین صفر) هر شب قبل از خواب مفید خواهد بود. این باعث کاهش باکتری ها و تمیز نگه داشتن ناحیه می شود. اگر نخ دندان آبی در دسترس ندارید، می توانید از سرنگی که به شما داده می شود، برای شستشوی روزانه ناحیه اطراف ایمپلنت استفاده کنید.
مخاط (بافت نرم) اطراف ایمپلنت در هر دو طرف زبان و گونه باید هفته ای یک بار با دو انگشت ماساژ داده شود. این حرکت فلاشینگ، فشار ایجاد می کند و به تغییر محتوای باکتری در اطراف ایمپلنت و کاهش تجمع باکتری مزمن در ناحیه ایمپلنت و بافت نرم کمک می کند.
سیستم های ایمپلنت نیاز به مراقبت و نگهداری منظم توسط دندانپزشک ترمیمی شما دارند. این شامل تمیز کردن ناحیه، ارزیابی رادیوگرافی و گاهی سفت کردن یا تغییر قسمت های سیستم ایمپلنت است.
ایمپلنت یک سیستم پیچ در پیچ است که نیاز به نگهداری سالانه دارد. بسیار مهم است که در صورت لق شدن تاج یا پروتز در اسرع وقت به دندانپزشک ترمیمی خود مراجعه کنید. علاوه بر این، ایمپلنت ها حرکت نمی کنند، اما دندان ها حرکت می کنند. بایت شما باید در هر قرار ملاقات با دندانپزشک ترمیمی ارزیابی شود.
کاشت ایمپلنت دندان یک روش جراحی است زیرا خود ایمپلنت ها باید یا به فک پایین (استخوان فک پایین) یا فک بالا (استخوان فک بالایی) پیچ شوند. این روش شامل دستکاری بافت های نرم لثه است. در کنار احتمال کمی عفونت که همه روش های جراحی دارند، ممکن است عوارض دیگری داشته باشد که در ادامه آنها را می خوانیم.
هزینه ها بر اساس تعداد ایمپلنت های مورد نیاز و تعداد دندان هایی که جایگزین می شوند متفاوت است. ممکن است نیازی به کاشت ایمپلنت برای هر ریشه ای که از دست رفته نباشد. شاید برخی از بیماران به روش های اضافی برای آماده سازی ناحیه ایمپلنت نیاز داشته باشند. برآورد هزینه معمولا در جلسه مشاوره مشخص می شود.
بدنه ایمپلنت دندانی از سه قطعه تشکیل شده است که عملکردهای مختلفی را انجام می دهند:
ایمپلنت های دندانی مزایای خود را دارند. با این حال می توانند با معایبی نیز همراه باشند.
برخی از طرح های بیمه ایمپلنت های دندانی را کامل و برخی دیگر تنها بخشی از این جراحی را پوشش می دهند. به عنوان مثال، برخی از طرح های بیمه دندان ممکن است تاج متصل به ایمپلنت را پوشش دهند.
اگر پس از انجام عمل جراحی ایمپلنت دندان از عفونت رنج می برید، این می تواند کل درمان را در معرض خطر قرار دهد. این عفونت می تواند منجر به بهبودی کندتر شود.
این مشکل می تواند در ماه های بعد از جراحی دهان یا سال های بعد در نتیجه بیماری لثه و پوسیدگی پیشرفته دندان رخ دهد. هر چه که باشد، این امر ایمپلنت های دندانی و سلامت عمومی شما را در معرض خطر قرار می دهد.
پری ایمپلنتیت اصطلاحی است که به طور خاص به عفونت بافت لثه اطلاق می شود که به بافت های دیگری که از ایمپلنت های دندانی پشتیبانی می کنند گسترش می یابد. از آنجایی که عفونت از لثه به استخوان منتقل می شود، می تواند پشتیبانی بافت سخت ایمپلنت های دندانی را تضعیف کند.
پری ایمپلنتیت به معنای احساس شل شدن یا عدم ثبات ایمپلنت هاست. این عفونت می تواند منجر به آسیب به استخوان فک و مشکلات اساسی برای سلامت و تندرستی کلی بدن شود.
شایع ترین علائم و نشانه های پری ایمپلنتیت بسیار شبیه به بیماری لثه است:
در مراحل بعدی بیماری، پری ایمپلنتیت باعث تحلیل استخوان شده و ایمپلنت های دندانی و وسایلی که از ایمپلنت پشتیبانی می کنند را شل تر می کند. افرادی که از دست دادن دندان را در نتیجه بیماری جدی لثه (پریودنتیت یا پریودنتیت پیشرفته) تجربه کرده اند، احتمال بیشتری دارد که دچار پری ایمپلنتیت شوند.
بهترین راه برای جلوگیری از پری ایمپلنتیت در ماه های اولیه بهبودی این است که تمام دستورالعمل های بعد از کاشت ایمپلنت را به طور کامل دنبال کنید. بهداشت دهان و دندان و مراقبت مناسب از دندان ها را رعایت کنید. از استعمال دخانیات و محصولات تنباکو پرهیز کنید زیرا این مواد می توانند خطر عفونت شما را افزایش دهند. تمام مراجعات بعدی پس از کاشت ایمپلنت را در زمان مناسب انجام دهید. با انجام این کار، شانس موفقیت درمان ایمپلنت دندان را افزایش خواهید داد.
حتی پس از اینکه استخوان فک شما به طور کامل بهبود یافت و ایمپلنت ها با بافت های دهان شما ترکیب شد باز هم خطر عفونت را باید جدی بگیرید. بیماری لثه پیشرفته سال ها بعد می تواند منجر به شکست ایمپلنت شود. اگر بیماری لثه دارید، درمان زودهنگام می تواند از تأثیر التهاب بر بافت استخوانی و ایمپلنت دندان جلوگیری کند.
ابتدا باید عفونت را کنترل کنید. این کار معمولاً شامل شستشوی مداوم با مواد ضد عفونی کننده و مصرف داروهای آنتی بیوتیک است. بافت نرم آسیب دیده را می توان با روش های پیوند ترمیم کرد. این جراحی ها با استفاده از بافت اهداکننده یا پیوند مصنوعی، خط لثه را بازسازی می کنند. اگر استخوان فک از دست داده رفته باشد، روش های پیوند استخوان برای ثبات ایمپلنت و نگهداری آن در آینده می تواند موثر باشد.
برچسب:
نویسنده: Fatemeh